(743 S. K. m. 143)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Medeni Kanunun 143/1. maddesi; mevcut veya beklenen bir yararının boşanma yüzünden halele uğrayan kabahatsiz karı veya kocanın kabahatli olan taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini hükme bağlamıştır. Bu zarar boşanma davası sırasında istenebileceği gibi, boşamadan sonra bağımsız bir dava şeklinde de talebedilmesi imkan dahilindedir. Kadının boşanma davası sırasındaki isteğinin kocanın mal varlığına yapılan katkı sebebine dayandığı kesinleşen ilamla sabittir. Mahkemece istek doğrultusunda inceleme yapılıp, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
2- Davacı, yoksulluk nafakasın boşanmadan sonra, bağımsız olarak istemiştir. Toplanan delillerden, boşanmaya sebep olan hadiselerde kadının kusurunun bulunmadığı ve boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak davacı yararına uygun bir yoksulluk nafakası takdiri zorunludur. Bu hususun dikkate alınmaması da isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 21.06.2000 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy