(743 S. K. m. 143/1, 152, 4)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi, manevi tazminatı ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının manevi tazminatı yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2- Medeni Kanunun 143/1. maddesi mevcut ve hatta muntazar (beklenen) bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kabahatsiz karı veya kocanın, kabahatli olan taraftan maddi tazminat isteyebileceğini, 152. maddesi de, evin seçimi, karı ve çocukların uygun biçimde geçindirilmesinin kocaya ait olduğu öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda kadının hiçbir kusurunun olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu kadın, en az eşinin desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi (MK. m. 4) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerdeki kusurun tamamının davalıda olduğu ve davacının boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı yararına uygun bir yoksulluk nafakası verilmesi gerekir. Bu hususun dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün iki ve üçüncü bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, kararın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının ise REDDİNE, temyiz peşin harcının yatarına geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 20.11.2001 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy