(743 S. K. m. 361) (2675 S. K. m. 34) (492 S. K. m. 13) (1587 S. K. m. 4)
Dava: Davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Medeni Kanunun 361. maddesi, vesayet işlerindeki yetkinin mahcurun ikametgahındaki vesayet dairesine ait olduğunu hükme bağlamıştır. Buradaki yetki kesindir. Hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Bir kimsenin yurt dışında oturduğu sürenin zamanı neye ulaşırsa ulaşsın ikametgahın nakledildiğini göstermez. Türkiye'de nüfusa kayıtlı olunan yer karine olarak ikametgahtır. (NK.m.4) Yabancı mahkemelerden verilen kararlar 2675 sayılı Yasanın 34. ve müteakip maddeleri çerçevesinde tenfiz edilip, tanınmadıkça değer ifade etmez. Vesayet altına alınması istenilen kişi Ürgüp nüfusuna kayıtlı olduğuna göre işin esasının incelenmesi, gerektiğinde mahcurun bulunduğu yer ülke mahkemesinden de yardım istenilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Bu hususlar üzerinde durulmadan isteğin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, Harçlar Kanunu'nun 13/b maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, oybirliği ile karar verildi. 01.03.2001 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy