(818 S. K. m. 145)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava davalıların Konya 4. Noterliğinde düzenlenen 48156 Yevmiye nolu sahte vekaletname ile bankadan çekilen 17.750 İF'nin istirdadına ilişkindir.
Davacı 21.3.2000 günlü oturumda, davalıların dayandıkları 27.7.1994 tarihli ibranamenin doğru olduğunu ancak davalıların Sulh gereğince edimlerini yerine getirmediklerini savunmuştur. Söz konusu belgenin bu davanın da dayanağı olan Konya 4. Noterliğinde düzenlenen 48156 Yevmiye nolu vekaletnamenin kullanılmasından kaynaklanan haklara ilişkin olduğu metininde açıkça gösterilmiş ve kimsenin bir diğerinden herhangi bir talebi kalmamıştır denmiştir. Şu halde davacının davalılar M. K. ile M.'yi ibra ettiğini kabul etmek zorunludur. Davacının kayınpederi M.K. ile diğer davalı M.'yi ibra ettiği halde, eşi S.'yi ibra etmediği düşünülemez. Halin icabından bu yön açıktır şu halde Borçlar Kanunun 145.maddesi uyarınca bu ibradan davalı S.da yararlanır. Davanın reddi gerekirken yetersiz gerekçe ile davanın kabulü doğru değildir.
Sonuç: Hükmün açıklanan sebeplerle S.ve M.K. yönünden bozulmasına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy