(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Davacı davalı İbrahim'in davası 3444 Sayılı Kanun'un geçici 1/d maddesine dayanarak açılmıştır. Davacının ıslah talebi de yoktur. Kanunda gösterilen sürede ileri sürülmeyen bu isteğin reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.
2- Kabule göre de;
Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi olamaz. Terk sebebine dayalı usulüne uygun bir dava yoktur.
Medeni Kanun'un 134/1-2. maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanun'un 134/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün 1. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 19.03.2001 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy