(1086 S. K. m. 262)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm ziynetleri ve davalıya borç olarak verildiği iddia edilen 1500 Mark yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Davacı tanıklarının beyanları ziynetlerin davalı tarafından alıkonulduğunu, davacının elinden zorla alındığını, götürmeye ve saklamaya fırsat bulunmadığını kabule yeterli değildir. Davacı, karşı tarafa yemin teklif etmeyeceğini de bildirdiğine göre, ziynetlerle ilgili talebin reddi doğrudur.
2- Ancak, davacı tanığı M., davacının, davalıya, oğlunun sünnetinde verdiği 1.200 Markla ilgili olarak; bu parayı aldığına ve vermeyeceğine dair davalının ikrarına tanıklık etmiştir. 1.200 Mark hakkındaki davanın kabulü gerekir. Hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün 2. bentte açıklanan sebeple bozulmasına, sair itirazlarının reddine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy