(743 S. K. m. 253)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar Z. ve H.Avcı tarafından açılan evlat edinmeye izin davasının mahkemece kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Dava ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 743 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 253. maddesi hükmüne göre evlat edinme hakkı ancak nesebi sahih füru bulunmayanlara münhasırdır. 4721 sayılı Kanuna göre de füru olanlarla olmayanların evlat edinmeleri ayrı ayrı hukuki şartlara bağlanmıştır. Şu halde evlat edineceklerin füru olup olmadığının titizlikle araştırılması gerekir. Davacıların daha önce evlilikleri olup olmadığı, o evlilikten olma füruları bulunup bulunmadığı nüfus idaresinden tahkik edilmeden, nesebi sahih füru bulunan davacı H. Avcı'nın Ayşe'yi evlat edinmesine izin verilmekle yürürlükteki hukuka aykırı bir sonuç meydana getirilmiş olduğundan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/6. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulüyle hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 10.10.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy