(743 S. K. m. 143) (4722 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm katkı yapı, çeyiz eşyaları, tazminat, velayet, nafakalar ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
2- Kadının 743 sayılı Medeni Kanununun 143/1. maddesine dayalı bir isteği yoktur. İstek olmadığı halde yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi isabetsizdir.
3- Davacı ev ve otomobile yaptığı katkıyı ve çeyiz eşyalarını istemiştir. Başvurma harcı da alınmıştır. Mahkemece nisbi harç ikmal edilmeden esasının incelenmesi yerinde değildir.
4- Toplanan delillerden; kadının bir markette çalıştığı ve buradan düzenli olarak 375.000.000 TL. gelir temin ettiği anlaşılmaktadır. Bu gelir seviyesindeki davacının boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Yoksulluk nafakasının reddedilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.
5- Müşterek çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının başlangıcının dava tarihi olduğunun karar yerinde gösterilmemesi de doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle taraflar yararına BOZULMASINA, kararın bozma kasamı dışında kalan yönlerinin ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 23.12.2002 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy