(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Davacı temyizi için harç ödememiş, dilekçesinin kaydı yapılmamıştır. Bu sebeple davacı temyizinin incelenmesine yer olmadığına,
2- Mahkeme davacının ağır kusurlu olduğunu davalının da telefon atma olayı sebebiyle az da olsa kusurlu kabul edilebileceğini açıklayarak Türk Kanunu Medenisinin 134/2. maddesi uyarınca boşanmaya karar vermiş ise de davacının ceza kovuşturması sırasında emniyetteki 2.2.2001 tarihli beyanı, evraktaki tanık Hüseyin'in açıklamaları, davacının 25.9.2001 tarihli dilekçesinden telefon atma olayından sonra tarafların barıştıkları anlaşılmaktadır. Hoşgörü ile karşılanan bir olay sonradan kusurlu davranış olarak kabul edilemez. Kaldı ki taraflar arasındaki ölünceye kadar bakma akti, gayrimenkul temliki gibi hukuki ilişkiler dikkate alındığında davalının evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığını kabul etmek mümkün değildir. Türk Kanunu Medenisinin 134/2. maddesi şartları olmadan yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi kanuna aykırıdır.
Sonuç: 1. bentte açıklanan sebeple davacının temyiz isteğinin incelenmesine yer olmadığına hükmün 2. bentte açıklanan sebeple davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy