(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 134, 150)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Taraflar velayet ve çocuğa verilecek nafaka konusunda anlaşamamışlardır.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
"Evlilik en az bir yıl sürmüşse,eşlerin birlikte başvurması yada bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır. Bu halde boşanma kararı verilebilmesi için hakimin, bizzat tarafları dinleyerek iradelerin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları, çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır.. Bu halde 150.maddenin 3 numaralı bendi hükmü uygulanmaz" ( M.K.134/3 ).
Taraflar tek bir konuda anlaşamamış olsalar dahi,Medeni Kanunun 134/3.maddesi uyarınca delil toplanmadan karar verilemez.Bu gibi haller de tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde delilleri toplanıp Medeni Kanunun 134.maddesinin 1,2.ve 4.fıkralarına göre değerlendirme yapılmalıdır.Hakim gösterilen olayların varlığına vicdanen inanmadıkça boşanmaya karar veremez.İki tarafın boşanma ve olaylarla ilgili ikrarları da hakimi bağlamaz. ( M.K.m.150 )
Medeni Kanunun 134/3.maddesi şartları oluşmadan,tarafların delilleri sorulmadan ve gösterilen deliller getirtilip,tanıkları dinlenmeden olayların varlığının kabulü sonucu,boşanmaya karar verilmesi usul ve yasa hükümlerine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerle BOZULMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 16.5.2002
Full & Egal Universal Law Academy