(4722 S. K. m. 1, 9) (4721 S. K. m. 176) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki ( Boşanma ) davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm ( Taraflarca ) nafaka, tazminat ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2 - 4722 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir. 4722 Sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince yoksulluk nafakası evliliğin genel hükümleri arasında bulunmadığından, aynı Yasanın 1. maddesi gereğince önceki kanun hükümlerine tabidir. O halde Türk Medeni Kanununun 176/son madde ve fıkrası dava tarihine göre bu davada uygulanamaz. Bu yön gözetilmeden yoksulluk nafakasının dönem başından itibaren önceki yılki yoksulluk nafakasının % 50 oranında artırılarak hükmedilmesi yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama icrasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. ( HUMK. Md.438 )
Sonuç: Hüküm fıkrasının 3. bendinden "dönem başından itibaren önceki yılki yoksulluk nafakasının % 50 oranında artırılarak" sözlerinin çıkarılmasına, hükmün bu düzeltilen şekliyle ONANMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy