(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 132, 152, 162)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Kadının 13.1.2001 tarihinde 743 sayılı Medeni Kanunun 152, 162/son maddesine dayalı olarak bağımsız açtığı nafaka davası boşanma dosyası üzerinde birleştirilmiştir. Yargılama sonucu bu dava kabul edilerek yirmi milyon lira nafakaya hükmedilmiş, taraflarca bu yön temyiz edilmediğinden kesinleşmiştir. Kesinleşen bu karar ile davalı ( kadın ) nafaka davasının açıldığı tarihte ayrı yaşama hakkını kazanmıştır. Davacı nafaka davasının açıldığı tarihten itibaren Türk Kanunu Medenisinin 132. maddesinde gösterilen 2 aylık ayrılık süresi dolmadan 1.3.2001 de ihtar isteğinde bulunmuştur. Bu durumda ihtar sonuç doğurmayacağından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 21.5.2002 ( Salı )
Full & Egal Universal Law Academy