(2675 S. K. m. 37) (1086 S. K. m. 83)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dilekçeye eklenmeyen (2675 sayılı Kanun m. 37) yabancı mahkeme ilamının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı ve onanmış tercüme ve ilamın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı ve belge ile onanmış tercümesi istenmeden yargılamaya devam olunup hüküm kurulması doğru değildir.
Kabule göre de;
2- Dava tanıma olarak ıslah edildiği halde yabancı mahkeme kararının infazına da karar verilmesi doğru değildir.
3- Harcı verilerek usulüne uygun açılmış dava olmadığı halde taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde nafaka ve tazminat konusundaki isteklerin reddine karar verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 2 ve 3. bentteki yanlışlığa işaret olunmakla yetinilmemesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 14.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy