(4721 S. K. m. 4, 174, 186, 328, 364) (4787 S. K. m. 4, Geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının boşanma yüzünden zarurete düşmeyeceğinin anlaşılmasına göre davacı Ayşe'nin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanmaya neden olan olaylarda davacı tamamen kusursuz olduğu gibi davalının şiddetine de maruz kalmıştır.
Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Davacı Aslı'nın temyizine gelince;
Davacı Aslı'nın karar başlığında gösterilmemesi doğru olmadığı gibi, Aslı'nın öğrenci olduğu, Türk Medeni Kanununun 328/2. ve 364. maddeler koşullarının oluştuğu ileri sürülmüştür. Bu yönler araştırılarak, anne babanın gelir durumları ve katkı miktarları belirlenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, Aslı yönünden de yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
4- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından (MK. md. 118-494) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
Sonuç: Hükmün 2. ve 3. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA,diğer temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenle REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy