(4721 S. K. m. 4, 174, 175) (818 S. K. m. 44, 49)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3- Toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerdeki tüm kusurun davalıda olduğu ve boşanma sonucu kadının yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Kadın yararına uygun bir yoksulluk nafakası verilmesi gerekir. Bu husus üzerinde durulmadan isteğin yazılı şekilde reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün 2. ve 3.bentlerde gösterilen sebeplerle manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerinin ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 26.02.2003
Full & Egal Universal Law Academy