(743 S. K. m. 134) (4722 S. K. m. 1) (4787 S. K. m. 4, Geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Tarafların Türk Kanunu Medenisinin 134/3. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir. Ancak; mahkeme kararı 2 yılı aşkın süre davacı tarafından tebliğe çıkarılmamış ve tarafların boşanma kararından sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri ve bu birliktelikten ikiz çocuklarının olduğu temyiz dilekçesine eklenen nüfus kaydından anlaşılmıştır. Tarafların bu süre zarfında evlilik birliğini sürdürmeleri karşısında hakim önündeki boşanma beyanlarının serbest bir irade ürünü olduğundan söz edilemeyeceği gibi, boşanma kararından sonra birlikte yaşamaları karşısında geçmiş hadiselerin de karşılıklı olarak affedilmiş sayılması gerekmektedir. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması yönüne gidilmiştir.
2- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından (MK. md. 118-494) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
Sonuç: Temyize konu kararın 1. bentteki nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy