(4721 S. K. m. 174)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Koca temyiz dilekçesinin 29.11.2002 tarihinde tebliğine rağmen hükmü on günlük yasal süre geçtikten sonra 10.12.2002 tarihinde temyiz ettiğinden kocanın katılma yolu ile temyiz dilekçesinin reddine,
2-Davacı ve davalı kadının temyizine gelince;
a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı ve davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b)Boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadını döven koca da kusurludur. Türk Kanunu Medenisinin 143/2. ( 4721 S. TMK. 174/2 ) maddesi koşulları oluşmadığından koca lehine manevi tazminata hükmolunamaz. Bu yön gözetilmeden koca lehine manevi tazminata hükmolunması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:1-Davacı ve davalı kocanın katılma yoluyla temyiz dilekçesinin 1. bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE,
2-Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 2/a bendinde gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
3-Hükmün 2/b bendinde gösterilen nedenlerle kadın yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 03.02.2003
Full & Egal Universal Law Academy