(4721 S. K. m. 4, 174) (743 S. K. m. 143)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Davalı kadın tazminat talebinde bulunmuş bilahare de bunun iki milyar lirasının maddi, üç milyar lirasının ise manevi tazminat olduğunu açıklamıştır.
Mahkemece davalı kadınında kusurlu olduğu kabul edilerek maddi ve manevi tazminat talebi reddedilmiş ise de retle sonuçlanan 1995/739 esas sayılı dosyada mahkemece davalıya bir kusur izafe edilmemiştir, verilen kararın kesinleşmiş olmasına göre bu dosyadaki tanık beyanları yeniden değerlendirilip bu dava yönünden kusur olarak kabul edilemez. Davacı kocanın başka kadınla ilişkisi sabittir. Bu nedenle tüm kusur davacı kocada olup Medeni Kanunun 143/1-2 maddesi (4721 S. TMK. 174) şartları oluşmuştur. Kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 05.03.2003
Full & Egal Universal Law Academy