(743 S. K. m. 143, 144, 4) (4721 S. K. m. 174, 175)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı kadın çalışmakta aylık düzenli geliri bulunmaktadır. Türk Kanunu Medenisinin 144. maddesi koşulları oluşmadığından yoksulluk nafakasına hükmolunamaz. Bu yön gözetilmeden yoksulluk nafakasına hükmolunması bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı kadının temyizine gelince; boşanmaya neden olan olaylarda davacı tamamen kusursuz olduğu gibi, davalı davacıya sen sus, senin kafan çalışmaz gibi sözlerle hakaret etmiştir.
Medeni kanunun 143/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan hadiseler, kabahatsiz karı veya kocanın şahsi menfaatlerini ağır bir surette haleldar etmiş ise, hakimin manevi tazminata hükmedebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadının hiçbir kusurunun olmadığı, karşı taraf ise tam kusurlu olup, kişilik haklarına ağır saldırı teşkil etmektedir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralı (MK Md. 4) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
2- Hükmün 2. bentte gösterilen nedenle davalı, 3. bentte gösterilen davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 27.03.2003 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy