(4721 S. K. m. 174) (743 S. K. m. 143)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının yoksulluk nafakası isteği bulunmadığı gibi, bu yönde hükümde kurulmadığından davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Manevi tazminata yönelik temyize gelince; davalıdan kaynaklanan ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir hadisenin varlığı kanıtlanamadığı gibi, davacıdan naklen aktarılan hususlarda sabit kabul edilemez.
Türk Kanunu Medenisinin 143/2. maddesi şartları oluşmadığı halde davacı kadın lehine manevi tazminat takdir edilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç:Temyiz konusu kararın 2. bentteki sebeplerle manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışındaki temyiz edilen diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 13.03.2003
Full & Egal Universal Law Academy