(4721 S. K. m. 166, 174) (743 S. K. m. 134, 143)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Terk nedenine dayanılarak açılan bir dava yoktur.
Medeni Kanunun 134/1-2.maddesi (4721 S.TMK. 166/1-2) uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, müşterek hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Medeni Kanunun l34/l maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.
b) Davacıdan kaynaklanan ve davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir olayın varlığı kanıtlanamadığı gibi telefonda söylendiği iddia edilen "seni istemiyorum " sözlerinin davacı tarafından sarf edildiğinin de sabit olmaması karşısında Türk Kanunu Medenisinin 143/2. maddesi (4721 S. TMK. 174) koşulları oluşmadığı halde davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyize konu kararın 2/b bentteki gösterilen sebeplerle manevi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün yoksulluk nafakasına ilişkin bölümünün 2/a bentte belirtilen nedenlerle ONANMASINA, birinci maddedeki yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmesine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 17.03.2003
Full & Egal Universal Law Academy