(4721 S. K. m. 182) (1086 S. K. m. 381, 388, 429)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün taraflar tebligata rağmen gelmediler. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Mahkemece tefhim edilen kısa kararda her iki tarafın boşanma davasının kabulüne, küçük Ozan C. için 17.1.2002 asıl dava tarihinden itibaren nafakaya hükmedildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda kocanın boşanma davasının kabulüne kadının boşanma davasının reddine, küçük Ozan C. için takdir edilen nafakanın anneye teslim tarihinden itibaren geçerle olmasına şeklinde hüküm kurulmuştur. Mahkemenin kısa kararı ile gerekçeli kararı arasında boşanma ve çocuk için takdir edilen nafakanın tarihi yönünden çelişki yaratılmıştır.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 381/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy