(4721 S. K. m. 174, 220) (743 S. K. m. 143) (4722 S. K. m.1) (492 S. K. m. 30, 31, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı vekili tarafından verilen 11.11.2002 tarihli dilekçede açıklanan maddi tazminat talebine göre davacının talebi yurtdışında çalıştırılmaması sebebi ile kazanç kaybı, araç ve gayrimenkul alımı nedeni ile verildiği iddia edilen para ve katkı ile ilgili olup bu talepler Türk Kanunu Medenisinin 143/1. maddesine dayalı boşanmanın fer'i sonuçlarından değildir. Bu sebeple de harca tabidir.
Davacıya bu talebi dolayısı ile peşin harç ikmal ettirilmeden (Harçlar Kanunu 30-32. mad.) maddi tazminat talebi ile ilgili hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen gerekçe ile BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte gösterilen gerekçe ile REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy