(4721 S. K. m. 164) (743 S. K. m. 132)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı ve davalının nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı bağımsız evi 5.11.2001 tarihinde tutmuş buna göre 4 aylık süre geçmeden ihtar çekildiği gibi, ihtar döneminde açılan nafaka davası kabul edildiğinden, kadın bu dönemde ayrı yaşamakta haklıdır. Diğer taraftan geçersiz ihtardan sonra çekilen ihtarda süresinde değildir.
Koca 03.01.2002 gününde mahkemeye başvurarak eşinin eve dönmesinin ihtar edilmesini (TMK.164) istemiş, bu istek doğrultusunda verilen karar 11.01.2002 gününde kadına tebliğ edilmiştir. Bu karar karşısında davalı kadın, tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde dilediği gün ortak konuta dönme hakkını kazanmıştır. Başka bir anlatımla bu dönemde kadın haklı bir sebep olmaksızın aile birliği dışında yaşamış sayılamaz.
İlk ihtarın davalıya tebliğ tarihinden başlayarak belirtilen iki aylık ayrı yaşama hakkının sona erdiği tarihten sonraki dört aylık süre geçtikten sonra istenen yeni ihtar hukuki sonuç doğurur. O halde bu davanın dayanağı ihtar geçersiz olup açıklanan sebeple davanın reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç:1-Davacı kadının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE,
2-Hükmün boşanma davası yönünden 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 27.03.2003
Full & Egal Universal Law Academy