(4721 S.K. m. 174, 186) (743 S. K. m. 143, 152)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı kadının tedbir nafakası Türk Kanunu Medenisi döneminde açılmıştır. Bu nedenle dava tarihi olan 5.9.2000 tarihinden 1.1.2002 tarihine kadar, kadın için uygun tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken eski kanun dönemini de kapsayacak şekilde (TKM. m. 152) aksine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
3- 4722 sayılı kanunun 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerinin ağırlığına nazaran kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Medeni Yasanın 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (MK. m. 143/1) ( 4721 S. TMK. m. 174) takdiri gerekir. Yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
4-Maddi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesiyle gündeme gelir. Bu nedenle faize boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden hükmolunur. Bu yön gözetilmeden faize mukabil dava tarihinden başlayarak hükmolunması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
2- Hükmün 2. ve 3. benlerde gösterilen nedenlerle kadın lehine, 4. bentte gösterilen nedenlerle koca lehine BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 29.04.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy