(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 143) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat, faiz ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Boşanma davası içinde istenen maddi tazminat, boşanma hükmünün kesinleşmesiyle gündeme gelir. Bu nedenle faize boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren hükmolunur. Bu yön gözetilmeden faize dava tarihinden itibaren hükmolunması kanuna aykırıdır.
3- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun maddi (MK. m. 143/1) ve manevi (MK. m. 143/2) tazminat taktiri gerekir.
Bu yönün gözetilmemesi doğru değildir.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
2- Hükmün 2 ve 3.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 31.03.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy