(4721 S. K. m. 182, 336) (2675 S. K. m. 34, 36, 37, 38, 40)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı yabancı mahkemeden verilen boşanmaya ilişkin kararın tenfizini istemiştir. F. Sulh Mahkemesi tarafların boşanmalarına karar vermiş ve karar 12.3.2002 de kesinleşmiştir. Tenfizi istenilen ilamda 18.8.1986 doğumlu Onur ile 28.2.1992 doğumlu Orçun'un velayeti konusunda tarafların hemfikir oldukları ifade edilmiştir.
1- Evlilik devam ettiği sürece ana baba velayeti birlikte kullanırlar. Boşanma ve ayrılığa karar verilmesi halinde hakim velayeti eşlerden birine vermek zorundadır. (MK. m. 336) Velayetin düzenlemesi kamu düzeni ile ilgilidir. Yabancı mahkemenin çocukların velayetini yazılı şekilde düzenlemesi Türk Medeni Kanununa aykırıdır. (MÖHUH m.38/c) Ancak yabancı ilamın kısmen tenfizine karar verilmesi de imkan dahilindedir. (MÖHUH m. 40) Mahkemenin velayet düzenlemesine yönelik tenfiz isteğini reddetmesinde isabetsizlik yoktur.
2- F. Sulh Mahkemesinden verilen boşanma ilamı kesinleşmiştir. 2675 Sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku hakkındaki yasanın 36, 37, 38 maddelerinin aradığı şartlar gerçekleşmiştir. Mahkemece yabancı ilamın boşanmaya yönelik bölümünün tenfizine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile isteğin tümünün reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır;
Sonuç: Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerine ilişkin temyiz itirazlarının ise reddine, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy