(4721 S. K. m. 166, 174)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi-manevi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Dava Türk Medeni Kanunun 166/son maddesindeki fiili ayrılık nedenine dayalı olarak açılıp sonuçlanmıştır. Bu davaya temel oluşturan kocanın açtığı 98/770 esas sayılı dava; geçimsizliğin ispat edilemediği gerekçesiyle, daha sonra kadının açtığı 99/428 esas sayılı davada aynı gerekçeyle reddedilmiştir. Davalının kişilik haklarına davacı tarafından yapılan bir saldırının varlığı ispat edilemediğinden (TMK'nın md.174/2) davalının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken kabulü doğru bulunmamıştır.
3-Davalının evlilik birliği içinde edinilen mallara dayalı istediği maddi tazminat hakkında; usulüne uygun olarak harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığından; "bu yönde karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde kesin hüküm oluşturacak şekilde "maddi tazminat talebinin reddine" şeklinde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2 ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kadının nafakaya yönelik temyizin ise REDDİNE, aşağıda yazılı harcın kadına yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran kocaya geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 03.02.2003
Full & Egal Universal Law Academy