(4721 S. K. m. 174, 175) (743 S. K. m. 144)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yoksulluk nafakası ve ücreti vekalet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Koca tarafından açılan ve mahkemece kabulüne karar verilen dava kesinleşmemiş olmasına göre kadın tarafından açılan boşanma davası hakkında da müspet menfi karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi doğru değil ise de bu konuda temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
3-Toplanan delillerden davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.Bu durumda Medeni Kanunun 144. maddesi (4721 S. TMK. 174) şartları oluşmaz. Kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 2.bentte gösterilen gerekçe ile REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 17.02.2003
Full & Egal Universal Law Academy