(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 4, 143)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarda gün numarası gösterilen hüküm tazminatlar, katkı alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunarak gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasal gerektirici nedenlere ve özellikle davalı kocanın 18.6.2001 tarihli cevap dilekçesi kadının davranışlarının af niteliğinde olduğu kabul edilmekle tarafların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- 4722 s. yasanın 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 s. Türk Yasası Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
Medeni Yasanın 143/1. maddesi mevcut ve hatta muntazar (beklenen) bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kabahatsiz karı veya kocanın, kabahatli olan taraftan maddi tazminat isteyebileceğini, 152. maddesi de, evin seçimi, karı ve çocukların uygun şekilde geçindirilmesinin kocaya ilişkin olduğunu öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda kadının hiçbir kusurunun olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu kadın, en az eşinin desteğini yitirmiştir. O durumda mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi (MK. md. 4) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Davacının katkı payına yönelik davası reddedildiğine göre, ret tarihindeki tarifenin 3. kısmındaki açıklamalar çerçevesinde davalı yararına vekalet ücreti verilmesi gerekirken nedeni açıklanmadan yazılı biçimde eksik vekalet ücreti takdiri de yerinde değildir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün iki ve üçüncü bentlerde gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu edilen bölümünün ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. 01.05.2003 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy