(743 S. K. m.144) (4722 s. K m.1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun l. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Boşanma davası içinde istenen tazminatlar ve nafakalar ayrıca harca tabi olmadığı gibi bunların kabul veya reddedilen kısımları üzerinden ayrıca harca hükmolunması da doğru değildir.
3- Tazminatlara boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmolunması kanuna aykırıdır.
4- Davalı Kaymakamlıkta asgari ücretle çalışırken davanın devamı sırasında 18.6.2001 tarihinde kendi isteğiyle işten ayrılmıştır. Bu durum karşısında Türk Kanunu Medenisinin 144. maddesi koşulları oluşmadığından yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken kabulü ve yazılı şekilde hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: 1- Hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu kesimlerinin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA,
2- Hükmün 2, 3, ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 03.02.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy