(4722 S. K. m. 17) (818 S. K. m. 242) (743 S. K. m. 507)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Miras, miras bırakanın ölüm günündeki hükümlere göre intikal eder (4722 S. K. md. 17). 1136 numaralı parsel; miras bırakan tarafından Borçlar Yasasının 242. maddesi uyarınca Ahmet'in (bağışlananın) kendisinden evvel vefat etmesi halinde, taşınmazın mülkiyetine rücu şartı ile bağışlamıştır. Serbestçe dönme hakkı saklı tutularak yapılan bir bağış yoktur (743 S.MK. md. 507/3). Taşınmaz 7.4.1974'te bağışlanmış, aradan onsekiz sene geçtikten sonra muris Mustafa 1992'de ölmüştür. Davacı murisin taşınmazı saklı pay kurallarını etkisiz kılmak amacı ile hareket ettiğini de, isbat edememiştir (743 S. MK. md. 507/son). Gerçekleşen bu durum karşısında davalılardan Ahmet hakkındaki davanın da reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün ikinci bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerine ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy