(7201 S. K. m. 11) (1086 S. K. m. 432)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün Temyiz eden Mehmet vekili ve karşı taraf vekili geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davalı-davacı koca kendisini iki vekil ile temsil ettirmiş, kararın tebliği iki vekile de yapılmıştır. Mahkeme kararı koca vekillerince farklı tarihli dilekçelerle temyiz edilmiştir. Tebligat Kanununun 11. maddesi " vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır " hükmünü taşımaktadır. Mahkeme kararı Av. A'ya 14.03.2003 tarihinde, Av. İ'ye 14.04.2003 tarihinde tebliğ edilmiştir. Açıklanan yasa hükmü uyarınca tebliğ tarihi olarak 14.03.2003 tarihinin esas alınması zorunlu olup; Mahkeme kararı, Av. A tarafından 21.04.2003 tarihinde, Av. İ tarafından 25.4.2003 tarihinde temyiz edilmiştir.
Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 14.03.2003 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) 15 günlük süre geçtikten sonra 21.04.2003 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.
Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.
Ne varki Asliye Hukuk Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'cada temyiz isteminin reddine karar verilebileceği (01.06.1990 günlü ve 1989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.
Sonuç: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE 23.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy