(4722 S. K. m. 1) (743 S. K. m. 134, 143)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 4722 sayılı kanunun 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kararda Türk Kanunu Medenisinin 134. maddesi yerine Türk Medeni Kanununun 166. maddesinin yazılması sonuca etkili olmadığından davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
2- Davalının maddi tazminat talebi, taşınmazı katkı nedenine dayanmakta olup, istek Türk Kanunu Medenisinin 143/1. maddesi anlamında boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat değildir. Harcı yatırılarak açılmış bir dava ve karşı dava bulunmadığı halde kesin hüküm oluşturacak şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Temyize konu kararın 2. bentde gösterilen sebeple maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise 1. bentdeki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy