(4721 S. K. m. 169, 175, 185, 186, 215, 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tedbir ve yoksulluk nafakaları yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md. 186/1) geçimine, (TMK md. 185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK. md. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır. (TMK. md. 169) O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, herhangi bir işi ve geliri olmayan davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3, 186/3 maddelerine uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
2- Davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği toplanan delillerle sabittir. Davacı kadın yararına yoksulluk nafakası koşulları gerçekleştiği halde (TMK. md. 175) bu isteğin reddi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeplerle bozulmasına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 11.10.2004 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy