(4721 S. K. m. 186, 197)
Dava ve Karar: Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin 20.04.2004 gün ve 2056 - 5040 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle nafaka davasında bildirilmeyen ve boşanma davası sırasındada süresinden sonra bildirilen tanık E. B.'in beyanlarına itibar edilemeyeceğine göre davacı - davalı kocanın karar düzeltme isteği yersizdir.
2-Davalı-davacı kadının karar düzeltme isteğine gelince;
Davacı-davalı kocanın müşterek konut teminine yanaşmadığı gibi (TMK. md. 186) düğün yapmaktan da kaçındığı toplanan delillerle belirlenmiştir. Türk Medeni Kanununun 197. maddesi koşulları oluştuğundan kadının nafaka davasının kabulü gerekir. Ne var ki ilk inceleme sırasında bu yön gözden kaçırıldığından davalı-davacı kadının karar düzeltme isteğinin kabulü gerekmiştir.
Sonuç: 1-Davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteğinin 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine,
2- Davalı -davacı kadının karar düzeltme isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440 ve devamı maddeleri uyarınca kabulüne, Dairemizin 20.04.2004 tarih 2004/2056 esas, 2004/5040 karar sayılı kararının nafaka davasının reddine yönelik onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda ikinci bentte gösterilen nedenlerle kadının nafaka davası yönünden bozulmasına, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 442. maddesi ile Türk Ceza Kanunun 4421 sayılı kanunun 2 ve 5. maddeleriyle değişik 24 ve ek 2. maddeleri hükmünce takdiren (112.000.000) lira para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (20.600.000) lira ilam harcının karar düzeltme isteyen İ.'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran N.'a geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 29.11.2004 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy