(1086 S. K. m. 432/4) (4721 S. K. m. 175) (4787 S. K. m. 4/1, Geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1-Davalının temyizi yönünden;
Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 22.12.2003 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen ( HUMK.432 ) 15 günlük süre geçtikten sonra 15.1.2004 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.
Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.
Ne var ki Asliye Hukuk Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği ( 1.6.1990 günlü ve 1989/3 Esas,1990/4 Karar sayılı ) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.
2-Davacının nafakaya yönelik temyizine gelince;
a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
b-Boşanmaya neden olan olaylarda kocasına sürekli "şerefsiz, kocalık yapmıyorsun, sen adam değilsin" diye hakaret eden davalı kadın ağır kusurludur. Türk Medeni Kanunun 175. maddesi şartlarının oluşmadığı nazara alınmadan kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru olmamıştır.
3-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından ( MK. md. 118-494 ) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
Sonuç: Temyize konu kararın 2/b bendinde gösterilen sebeplerle yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün tedbir nafakasına ilişkin bölümünün 2/a bendinde gösterilen nedenlerle ONANMASINA, davalının ( kadının ) temyiz dilekçesinin ise 1. bentteki nedenlerle REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 23.02.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy