(4721 S. K. m. 166/1-2, 174/1) (492 S. K. m. 30, 31, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve araç bedelinden kaynaklanan tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1-Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden, bozma yapılmamış yanılgıya işaret edinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;
a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.
b-Davacı araç bedeli olarak on milyar lire maddi tazminat istemiştir. Davacının bu talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, nisbi harca tabidir. Davacı başvurma harcını yatırdığına göre dava değeri üzerinden peşin nisbi harç tamamlattırılmadan işin esasının incelenmesi doğru değildir. ( Harçlar K. 30-32. md. )
Sonuç: Temyize konu kararın 2/b bentteki gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyiz edilen diğer bölümlerinin ise 2/a bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 04.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy