(4721 S. K. m. 174, 220)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat ve ziynet eşyası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalının ziynet eşyası ile ilgili temyizine gelince; Davacının dava dilekçesinde ziynetlerle ilgili bir talebi olmamıştır. Davacının 26.07.2002 tarihli dilekçesi ile ziynet eşyası yönünden istekte bulunması iddianın genişletilmesi niteliğinde olup, davalı da bu durumu kabul etmediğini bildirmiştir. Kaldı ki davacının ziynet eşyası ile ilgili talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. Ziynetler yönünden harcı verilerek açılmış bir davanın bulunmadığı nazara alınarak "hüküm kurulmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenip yazılı olduğu gibi kabul kararı verilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyize konu kararın 2. bentte gösterilen sebeplerle ziynet eşyası yönünden BOZULMASINA, hükmün temyiz edilen diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 02.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy