(4721 S. K. m. 4, 174) (818 S. K. 42, 43, 44, 49) (4787 S. K. m. 4)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1- Davalının temyizi yönünden;
a) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
b) Davacının dava dilekçesindeki anlatımına ve 19.06.2003 tarihli dilekçesindeki açıklamasına göre; maddi tazminat talebi davacının katkısının bulunduğu ve bilahare satılan evin bedelinin davalı yanda kalmasına yöneliktir. Katkı nedenine dayalı bu talep; Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesinde düzenlenen ve boşanmanın fer'i niteliğindeki maddi tazminat olmayıp, ayrı harca tabidir. Mahkemece bu talep hakkında usulüne uygun harç alınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş bu talep hakkında nisbi peşin harcı ikmal ettirilip, sonucuna göre delilleri değerlendirmekten ibarettir. Buna rağmen istemin vasıflandırılmasında hukuk hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
2- Davacının temyizi yönünden incelenmesine gelince; boşanmaya yol açan olaylarda mahkemece kabul edildiği üzere başka kadınla ilişki kuran koca tam kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından (MK. md. 118-494) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
Sonuç: Temyize konu kararın l/b ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün nafakalarla ilgili bölümünün ise 1/a bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcını yatıranlara geri verilmesine oybirliği ile karar verildi. 25.03.2004 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy