(4721 S. K. m.166/1) (492 S. K. m. 30/1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının ve annesinin davacıyı 28.08.1999 tarihinde dövdükleri ve bu eylemlerinden dolayı mahkum oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya ( TMK.md. 166/1 ) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.
2-Davacı, dava dilekçesinde boşanma talebiyle birlikte çeyiz senedinde yazılı eşyalarının aynen iadesinin mümkün olmadığı takdirde 1.190.000.000 TL. bedelinin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsilini de istemiştir.
Başvurma harcı yatırılmıştır. Talep edilen çeyiz eşyalarının dava dilekçesinde gösterilen değeri üzerinden nispi harcın peşin kısmının ikmal edilmesi için, Harçlar Kanununun 30/1. maddesi gereğince davacıya süre verilmesi, nispi harç ikmal edildiği takdirde, işin esası hakkında hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken nispi harç ikmal edilmeden kesin hüküm oluşturacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 1. ve 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 24.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy