(743 S. K. m. 137, 143/1, 162/2) (4722 S. K. m. 1) (492 S. K. m. 30, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi ve manevi tazminat, tapu iptali, yoksulluk ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacının taşınmaz ile ilgili talebi boşanmanın eki niteliğinde değildir. Bu talep yönünden taşınmazın değeri üzerinden peşin nisbi harç alınmadan ( Harçlar Kanunu md. 30 - 32 ) yargılamaya devamla kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması doğru değildir.
3-Boşanmanın eki olarak Türk Kanunu Medenisinin 143/1 maddesi uyarınca davacı lehine hükmedilen maddi tazminat, boşanma kararının kesinleşmesi ile istenebilir ( muaccel ) hale gelir. Faize de bu tarihten itibaren hükmedileceği nazara alınmadan dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru olmamıştır.
4-Boşanma davası açılmakla eşlerin ayrı yaşama ve nafaka isteme hakkı doğar. ( M.K.m.162/2,137 ) Kaldı ki istek olmasa bile davanın devamı süresince gerekli tedbirlerin davaya bakan hakim tarafından kendiliğinden ( resen ) alınması zorunludur. ( M.K.137 ). O halde dava tarihinden geçerli olmak üzere, 1994 doğumlu müşterek çocuk Ersan için uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyize konu kararın 2, 3, 4 bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyiz edilen diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 21.04.2004 oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy