(2709 S. K. m. 90)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı 31.10.2003 tarihli davanamesi ile Alman vatandaşı Dilek ile Türk vatandaşı Metin 'in resmi evliliklerinden olma 20.2.1998 doğumlu Dilay ile 21.3.1999 doğumlu Alkım'ın annelerinin rızası dışında baba Metin tarafından adresinde davalı Metin'in annesinin yanında alıkonuldukları, davacı Dilek tarafından çocuklarının Almanya'ya kendi yanına gönderilmesini talep etmiş ve davalı Metin'de bu kesinlikle reddetmiş olmakla Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Lahey Sözleşmesi uyarınca çocukların iade edilip edilmeyeceği hususunda karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece alıkoymanın kanuna aykırı ve haksız olduğu kabul edilmiş ancak sözleşmenin 13/b maddesi gereğince talebin reddine karar verilmiştir.
Uluslar arası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşme 1.8.2000 tarihinde Türkiye yönünden yürürlüğe girmiştir. Almanya'da bu sözleşmeye taraf bulunmaktadır.
Sözleşmenin 1/a maddesine göre "iş bu sözleşmenin amacı, taraf devletlere gayrikanuni yollardan götürülen veya alıkonan çocukların derhal geri dönmelerini sağlamaktır."
Sözleşmenin uygulanmasında, bir çocuğun yerinin değiştirilmesinin veya alıkonulmasının haksız olarak nitelendirilebilmesi için: ihlal edilmiş bulunan velayet hakkının yer değiştirme veya alıkoyma vak'asının gerçekleştiği sırada fiilen kullanılmakla veya bu vak'a gerçekleşmemiş olsaydı, kullanılacak olması gerekmektedir. ( madde 3/b )
Sözleşme, koruma ( velayet ) ve ziyaret haklarının ( şahsi ilişki kurulması ) ihlalinden hemen önce, mutat ikametgahı ( meskeni ) taraf devletlerden birinde bulunan çocuklara uygulanır. ( madde 4 )
Bir çocuğun, 3. maddede belirtildiği şekilde, kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş veya çocuk alıkonulmuş ve çocuğun bulunduğu taraf devletin adli ve idari makamına müracaat anında, yer değiştirme veya alıkonulmadan itibaren bir yıldan az zaman geçmişse, müracaatta bulunulan makam, çocuğun derhal geri dönmesini emreder. ( madde 12/1 )
Geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde, müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk olduğunu tespit ederse, çocuğun geri dönmesini emretmek zorunda değildir. (madde 13/b)
Toplanan delillerden davacı anne ile davalı babanın iadesi talep edilen çocuklarla birlikte 5.8.2003 tarihinde Türkiye'ye izne geldikleri, karı koca arasında çıkan tartışma sonucu çocukların davalı baba tarafından alıkonuldukları,bunun üzerine davacının 19.8.2003 tarihinde Almanya'ya geri döndüğü ve 22.8.2003 günü iade için Alman makamlarına başvurduğu anlaşılmaktadır. Müşterek çocuklar 1998- ve 1999 Almanya doğumlu olup ana bakım ve şefkatine muhtaç durumdadırlar. Çocukların haksız olarak alıkonuldukları mahkemece de kabul edilmiştir. İade edilmeleri halinde çocukların fiziki ve psikolojik gelişmelerinin tehlikeye düşeceği yolunda ciddi bir kanıt getirilmediği gibi bu hususlar kanıtlanabilmiş de değildir. Mahkemenin kararına dayanak yaptığı 08.03.2004 tarihli bilirkişi raporu yasal ve yeterli gerekçeden yoksundur. Sözleşmenin şartları gerçekleşmiştir. Davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeplerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.