(1086 s.K. m. 237) (743 S. K. m. 137, 143/1) (1136 S. K. m. 169) (4722 S. K. m. 1)
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yargılama giderleri, nafaka ve tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Davacı kadının temyiz dilekçesinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına,
2-Davalı temyizine gelince;
a)Boşanma hükmü 9.1.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen konuda yeninden hüküm kurulması doğru değildir.
b)Tedbir nafakasına boşanma hükmünün kesinleştiği 9.1.2002 tarihi ile sınırlı olarak ve miktar yönünden kazanılmış haklar nazara alınarak hükmolunması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
c)Davacının Türk Kanunu Medenisinin 143/1. maddesine uygun maddi tazminat istemi bulunmamaktadır. Bozma ilamına uyulduğu halde istek dışına çıkılarak maddi tazminata da hükmolunması kanuna aykırıdır.
d)Davalı lehine reddedilen ziynet eşyaları ile ilgili tazminat yönünden avukatlık ücretine hükmolunmaması da bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: 1-Davacı temyiz itirazlarının l. bentte gösterilen nedenlerle incelenmesine yer olmadığına,
2-Hükmün 2. bentte gösterilen nedenlerle davalı lehine BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine 19.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy