(4721 S. K. m. 166, 174) (492 S. K. m. 30, 32)
Dava: Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda; mahalli mahkemece verilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat, yoksulluk nafakasının miktan, tedbir nafakasının başlangıç tarihi ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Mahkemece, davalı-karşı davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-karşı davalı kocanın da annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyle iken, davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de tarafların eşit kusurlu olduğu gerçekleştiğine ve eşit kusur durumunda da boşanma kararı verilmesi gerekeceğine (TMK. md. 166/1); bu durumun hüküm sonucunun değiştirilmesini gerektirmeyeceğine ve kocanın açıklanan kusurlu davranışının kişilik haklarına saldın teşkil etmemesi (TMK. md. 174/2) sebebiyle kadın yararına manevi tazminat takdiri gerekmediğinin anlaşılmasına göre; davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b) Davalı-karşı davacı kadın lehine 13.03.2012 tarihli oturumda takdir edilen tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren verilmesi gerekirken hukuken geçerli bir neden gösterilmeksizin 13.03.2012 tarihinden itibaren takdir edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
c) Davalı-karşı davacı kadın ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelini talep etmiştir, istek Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın fer'i (eki) olan maddi tazminat kapsamında olmayıp, bağımsız bir talep olarak ayrı harca tabidir. Başvurma harcı, dava dilekçesindeki bütün talepleri kapsadığından yeniden başvuru harcı alınması gerekmez. Ancak, talebin niteliğine göre alınması gerekli nispi peşin harcın Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri uyarınca tamamlanması için davalı-karşı davacı kadına süre verilmesi, tamamlandığı takdirde davanın esasına girilmesi, tamamlanmadığı takdirde anılan kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken, bu işlemler yapılmadan davanın esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.
2- Davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b) Dava ve karşılık dava birbirinden bağımsız ayrı davalardır. Kadının karşı davası reddedilmiş, kocanın davası ise kabul edilmiştir. Kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davacı koca yararına kendi davası ve reddedilen kadının davası için iki vekalet ücreti takdiri gerekirken; yazılı şekilde tek vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1/b, 1/c ve 2/b bentlerinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1/a ve 2/a bentlerinde gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 19.06.2013 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy