MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda "kadının erkeği küçük düşürdüğü, ortak konutun kilidini değiştirdiği ve ortak konuttaki tüm eşyaları götürdüğü, erkeğin ise kadını ve ailesini küçük düşürdüğü, başka bir kadınla görüşerek sadakatsiz davranışlarda bulunduğu” gerekçesiyle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek davalarının kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesince belirlenen kusurlara göre erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmiş, karar erkek tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece davacı-davalı erkeğe yüklenen sadakatsizlik vakıasının ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmolunamaz (TMK m. 174/1-2). Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1, 2. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde, davalı-davacı kadının maddî ve manevî tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmolunması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2021 (Çrş.)
Full & Egal Universal Law Academy