(6831 S. K. m. 93)
Orman Kanununa muhalefetten sanık H.B. hakkında yapılan duruşma sonunda: Beraatine dair Anamur Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.2.1978 günlü hüküm müdahil idare tarafından temyiz edilmiş ve şartı da depo parası ile yerine getirilmiş olunmakla mahallinden gönderilen evrak C. Başsavcılığının 9.06.1978 günlü tebliğnamesiyle daireye verilmekle okunarak; gereği görüşülüp düşünüldü:
6831 sayılı Yasanın 93. maddesinin 1. cümlesi ile yasaklanıp gönderide bulunulan 17. maddesinin ilk fıkrasında devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaatı ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içine yerleşilmesi yasaklandıktan sonra sözü edilen 93. maddenin 2. cümlesi ile işgal ve faydalanmanın yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu veya yanmış orman sahalarına taalluku takdirinde cezanın şiddetlendirilmesi yoluna gidilmiş ve fakat bu haller dışında orman bütünlüğüne ve ormana zarar vermeyecek tarzdaki eylemler madde kapsamı dışında bırakılmıştır.
Sanığın 210 metre uzunluğunda ve 2,5 cm orta kutrunda plastik bir boru ile ormandaki kaynaktan su alması tesis niteliğini taşımadığı gibi ormana da zarar verecek bir eylem olmayıp bu plastik borunun idarece toplanıp sanığın kaynaktan faydalanma eylemini engellemek idarenin yetkisi içerisinde bulunduğu cihetle sanığın fiilinde değinilen maddedeki suç unsurlarının bulunmamasına binaen tebliğnamedeki bozma isteğine iştirak olunmamış, dava evrakı, duruşma zabıtnamesi münderecatına göre müdahilin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına, 28.06.1978 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy