(5237 S. K. m. 53, 86)
Dava: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanıklar M., O. ve İ. müdafiine hükmün 24.4.2009 Cuma günü tebliğ edildiği, temyiz süresinin son gününün resmi tatil olan 1 Mayıs Cuma gününe geldiği, sanıklar müdafiinin hükmü 4 Mayıs Pazartesi günü temyiz ettiği, bu sebeple temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanık O. hakkında A.'ı yaralama eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanık Y.'un O. ve M.'i yaralama, 6136 Sayılı yasaya aykırılık eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
M.'in Y.'un kendisine ateş ettiğini beyan etmesine, adli raporun bu beyanla uyumlu olmasına, sanık İ. ve A.'ın ateş ettiğine dair bir beyan ve iddia olmamasına göre, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,
Ancak;
T.C.K.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun T.C.K.nın 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 Sayılı C.M.U.K.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden C.M.U.K.un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının T.C.K.nın 53. maddesinin uygulanmasına dair bölümünün, "5237 Sayılı T.C.K.nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, T.C.K.nın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan T.C.K.nın 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmalarına" şeklinde değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA,
3- Katılan sanık Y.'un İ.'i yaralamasıyla sanıklar A., İ. ve M. haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık Y. müdafiinin yargılama aşamasında sanığın mağdur olduğu halde mahkeme tarafından müdahillik kararı verilmediğine dair açıklaması davaya katılma istemi niteliğinde değerlendirilmekle; Suçtan zarar gören sanık Y.'un C.M.K.nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan sanık vekili olarak kabulüyle dosyanın yapılan incelemesi sonucunda; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,
Ancak;
a- Sanık Y.'un İ.'i yaralama eyleminde; İ.'in hayati tehlike geçirmeden 6. derece kırık olacak şekilde yaralandığı anlaşıldığına göre, T.C.K.nın 86/1. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilip bu ceza üzerinde artırım yapılması gerekirken, T.C.K.nın 86/3-e, 87/3. maddeleri gereğince doğrudan 5 yıl hapis cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
b- Emanetin 2007/1631 sırasında kayıtlı iki adet silah bulunduğu halde; müsaderesine karar verilen silahın hangi sanığa ait olduğu ve özellikleri belirtilmeden karışıklığa yol açacak şekilde zoralım kararı verilmesi,
c- Sanık A.'ın O.'ı yaralama eyleminde; O.'ın ateşli silahla topuğundan sanık Y. tarafından basit tıbbi müdahaleyle giderilemez şekilde yaralandığı, O.'la sanık A. arasında bir boğuşma yaşandığı, A.'ın O.'a kafa attığı bu haliyle eylemin T.C.K.nın 86/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek sanığın T.C.K.nın 86/1. maddesinden cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,
d- Sanıklar A. ve M.'in adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunmasına karşın T.C.K.nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
e- Sanık İ.'in A.'ı yaralama eyleminde; dosya kapsamı ve oluşa göre; burunda kemik kırığına neden olan yaralanmayı, sanık İ.'in babası sanık O.'ın, A.'ın yüzüne tekme atarak gerçekleştirdiği anlaşılmasına göre; sanık İ.'in T.C.K.nın 86/2. maddesinden cezalandırılması yerine, T.C.K.nın 86/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilerek sanığa fazla ceza tayini,
f- Sanıklar Y., A. ve M. haklarında;
5237 Sayılı T.C.K.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun T.C.K.nın 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyları bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan C.M.U.K.un 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebeplerden dolayı sanık A. yönünden C.M.U.K.un 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy