MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete dair.
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Dairemizin 31.10.2012 tarih, 2011/10500 Esas, 2012/35660 Karar sayılı düzelterek onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 11.06.2013 tarih ve 2013/107595 sayılı itiraznamesi ile, sanığın katılana yönelik müsnet yaralama eylemini meşru savunma kapsamında işlemesi nedeniyle, sanığın 527 sayılı TCK'nin 25/1. maddesine göre beraatine karar verilmesi gerekirken, ya da en azından sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesi ile düzeltilerek onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi talebiyle 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 31.10.2012 tarih, 2011/10500 Esas, 2012/35660 Karar sayılı düzelterek onama kararının KALDIRILMASINA,
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
1) Sanık ... ve tanık Durmuş beyanından anlaşılacağı üzere evvelce aralarında husumet bulunan sanık ve katılan ...'in olay günü karşılaşmaları üzerine aralarında tartışma yaşandığı, katılan ...'in elinde bulunan balta ile sanık ...'ye vurarak yaralaması üzerine sanık ...'nin sopa ve ele geçmeyen bıçakla katılanı yaraladığının anlaşılması karşısında; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, kendi altsoyu üzerindeki 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri TCK'nin 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.