Yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... Halil Çizmeci'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 106/1-1, 125/1, 43/1 (iki kez) ve 50/1. maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay hapis, 740,00 yeni Türk lirası adlî para ve 2.240,00 yeni Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair, . Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2007 tarihli ve 2007/202-309 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/10/2011 tarihli ve 2009/10205 esas, 2011/13569 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un lehe hükümlerinden yararlandırılması yönündeki talebinin reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğince verilen 14/09/2012 tarihli ve 2012/1784-1735 sayılı karara yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2012 tarihli ve 2012/1450 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 04.03.2013 tarih ve 2012/3662-15264 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2013 tarih ve 2013/91115 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2/3. maddesinde, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan ve açık ceza infaz kurumunda bulunan iyi halli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.",
11/04/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/A maddesinde, "1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;
a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,
b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri
uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.
(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlan oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler."
Şeklindeki düzenlemeler karşısında, yargılama sırasında 30/03/2007-02/05/2007 tarihleri arasında tutuklu kalan, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2007 tarihli ve 2007/202-309 sayılı kararının Yargıtay onaması ile kesinleşmesini müteakip, cezasının infazına 12/04/2012 tarihinde başlanan, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi itibarıyla koşullu salıverilmesine 1 yıldan fazla süre bulunan, ayrıca açık cezaevinde kesintisiz olarak 6 ay kalma şartını taşımadığı anlaşılan hükümlü ... Halil Çizmeci'nin talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dairemizin 2013/10250 Esas, 2013/17783 Karar sayılı dosyası ile Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesine dosya görevsizlik ile gönderilmiş, Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi ise 2013/9138 Esas, 2013/15123 sayılı kararı ile karşı görevsizlik kararı verdiği anlaşılmakla dosyanın görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Ceza Başkanlar Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.